Jaap Dros: Troubadour van het Verlangen


€8,00
Jaap Dros: Troubadour van het Verlangen

Foto: Piet Goethals

Op zaterdagavond 17 februari 2018 treedt de Texelse zanger/gitarist /songwriter Jaap Dros om acht uur ‘s avonds op in Zael met klassiek gitarist en saxofonist Jan Kühne. Jaap treedt op met een nieuw eigen muzikaal, literair programma rond de bekende dichter J.C. Bloem en zelfgeschreven en gecomponeerde Engelstalige liedjes. Het programma duurt een kleine anderhalf uur en is voor zowel jonge als oude poëzieliefhebbers een absolute aanrader.

Kaarten
De toegang tot het concert is €17,50 en €8 als je jonger dan 19 jaar bent of voortdurend te weinig geld hebt. Je kunt de kaarten hier bovenaan bestellen maar ook bij boekhandel Riemer Barth aan de Wheem in Meppel. Er zijn ook kaarten aan de kassa maar check dan wel even via contact op de site of 0653529859 of er nog plaatsen zijn.

Programma 

20:00 - 20:45 uur

In het eerste deel van het programma brengt Dros songs van zijn cd's 'Island Songs' en 'In the light through the leaves'. En hij zingt enkele songs van een nieuwe cd. De songs zijn enigszins folky te noemen en sterk melodieus. Zijn kompaan Jan Kühne, met wie Dros al langer dan een kwart eeuw samenwerkt, verrijkt Dros' zang en gitaarbegeleiding met fraaie saxofoonsolo's of subtiele gitaarlijnen.

Dros: 'Als je een song van mij vergelijkt met een kledingstuk, zou je kunnen zeggen dat ik de trui brei en dat Jan daarop een aantal fraaie patronen borduurt". De teksten zijn poëtisch en gaan over zijn vrouw, het leven op het eiland, zijn boomgaard en soms over meer abstracte thema's. Door de combinatie van Spaanse gitaar en saxofoon ontstaat een bijzonder geluid, maar vrijwel alle songs klinken relaxed en zijn prettig om naar te luisteren.

20:45 - 21:15 uur

Pauze

21:15 - 22:00 uur 

Jaap Dros zingt J.C. Bloem. Hoe het programma precies wordt staat nog niet precies vast. De hieronder genoemde gedichten zullen zeker de revue passeren. 

Teksten: J.C. Bloem; muziek J.J. Dros.  Deze Bloem-vertolkingen zijn vooral gedichten van de nieuwe Bloem-cd van Dros, zoals 'Regen en Maanlicht' en 'De Dapperstraat'.

  1. De Bruid. Uit de bundel 'Het verlangen'. Overpeinzingen van een meisje dat in haar bruidsjurk op geluk hoopt. Begeleiding van twee klassieke gitaren.
  2. Regen en Maanlicht. Uit dezelfde bundel. Begeleiding van twee klassieke gitaren.
  3. De voorbarige/De bevrijde. Twee gedichten van Bloem rond het thema suïcide.  In 'De voorbarige' vanuit het perspectief van de omgeving en in 'De bevrijde' vanuit het perspectief van de zelfmoordenaar. In 'De voorbarige   is een bijzondere solo op een baritonsaxofoon, die hier bijna als een cello klinkt. 'De voorbarige' is uit de bundel 'Enkele Gedichten'. 'De bevrijde' uit de bundel 'De Nederlaag'. Begeleiding twee klassieke gitaren.
  4. Lichte Vensters. Uit de bundel 'Het verlangen'. Fado-achtige vertolking van beroemd gedicht van Bloem; met twee klassieke gitaren.
  5. Troost des donkers. Uit 'Het verlangen'. Begeleiding één gitaar.
  6. Zomerloomheid. Uit 'Het Verlangen'. Begeleiding gitaar en saxofoon.
  7. Vroege voorjaarsavond. Uit 'De Nederlaag'. Begeleiding twee gitaren.
  8. De Dapperstraat. Bloem's beroemdste gedicht. Uit 'Quiet though Sad'. Met gitaar en saxofoon.

Over Jaap Dros

Jacob Jan Dros (1953) is geboren op Texel, op te Harkebuurt, een boerderij nabij Oosterend op Texel.

Jaap was op de middelbare school al actief in de muziek, behaalde HBS-a en de Pedagogische academie. Hij was docent in het lagere beroepsonderwijs in Nederlands, biologie, geschiedenis en muziek. In 1981 schrijft hij ‘Island Song’ voor een promotiefilm over Texel. In 1989 wordt hij zanger en gitarist bij de dan nieuwe Texelse band the Buzz die nog steeds bestaat als Small Buzz. Daarin speelt ook gitarist en saxofonist Jan Kühne. In dit programma zal een flink deel van zijn begeleiding op verschillende saxofoons zijn. Jan is een kei in zachtjes blazen, waardoor hij bijvoorbeeld de baritonsaxofoon bijna als een cello kan laten overkomen. De saxen vormen een belangrijk deel van zijn bijdrage.

In het eerste decennium van de nieuwe eeuw verschijnen de CD's  Ísland songs' en ‘In the light through the leaves. Jaap woont bij zijn boomgaard in Den Burg en is getrouwd met Vreni Siebert. Ze hebben vijf kinderen, drie zoons, Pepijn (1976), Milo (1982) en Maan (1991) en twee dochters, Fee (1984) en Roos (1990).

Autodidact Jaap Dros is de onvermoeibare troubadour van het eiland Texel. Was vorig jaar nog te horen in het centrum van Meppel met zijn band, die logeerde op de woonboot van Wim Zwaan voor een optreden in het kerkje van Paasloo tijdens de herdenking van Bloem's 50ste sterfdag. Hij was afgelopen jaren te horen in kleine theaters, literaire cafés en bibliotheken met een programma over J.C. Bloem. Deed in 2012 voor het eerst 'Zael' aan.

In 2011 verscheen van Dros een cd met daarop een twaalftal gedichten van Bloem die hij op muziek zette. Hij zegt er trots op te zijn dat hij in zijn composities nog geen lettergreep in de oorspronkelijke gedichten heeft veranderd. “Bloem was zeer streng in zijn vorm, woordkeus en ritme. Hij werkte soms jaren aan de perfectionering van een vers. Ik weet zeker dat hij ervan zou gruwen als iemand in zijn werk iets zou veranderen. Ik heb dat dan ook niet gedaan. Dat was trouwens ook niet nodig, want zijn poëzie loopt als een trein”, aldus de componist.

Dros trad met zijn Bloem-composities onder meer op in het Vara-radioprogramma ‘ Spijkers met koppen’ van Dolf Jansen en Felix Meurders en tijdens de door Tweede Kamervoorzitter Gerdi Verbeet uitgereikte J.C. Bloem poëzieprijs in 2011 in Paasloo. Hij trad eerder op in onder meer Groningen, Deventer, Utrecht, Amsterdam, Alphen aan de Rijn, Blaricum, Schagen en Antwerpen.

Over J.C.Bloem door Joan Mank

Jacobus Cornelis (Jacques) Bloem werd op 10 mei 1887 geboren in Oudshoorn. Hij behoort tot de meest gelezen en meest geciteerde dichters. Hij groeide op in een aristocratische sfeer. Het gezin was aanvankelijk zeer vermogend maar door verkeerde beleggingen verdween het familiekapitaal.  Het moet één van de grootste trauma’s uit zijn jeugd zijn geweest.

Hij wordt ook wel “de dichter van het verlangen” genoemd. Een verlangen naar een vervulling, een droom, een ideaal verleden. Hij ziet zijn jeugd als een “verloren paradijs” waarnaar hij nooit meer kan terugkeren en dat terwijl de dood steeds dichterbij komt. Je kunt dit lezen in de eerste twee regels uit het gedicht “Insomnia” howel dit misschien niet echt het thema verlangen raakt:

"Denkend aan de dood kan ik niet slapen, en niet slapend denk ik aan de dood"

 Op vijftienjarige leeftijd kreeg hij het gedicht ‘Sluimer’ van Jacques Perk onder ogen. Vanaf dat moment wilde hij niets anders dan dichter worden. Hij vond aansluiting in het tijdschrift “De beweging” van Albert Verwey waarin in 1910 voor het eerst zijn gedichten verschenen.

Bloem was een conservatief man en hij en zijn vriend en collega Jan  Greshoff werden aangetrokken door de schrijver en politicus Charles Maurras. Geboeid door zijn prachtige proza en zijn geloof in een soort heilstaat op hoog geestelijk niveau, een geestelijke superioriteit.  Wat Bloem afwees was de geest van zijn tijd. Hij kon zich niet conformeren, aanpassen aan het burgerlijke bestaan. De structuur van het leven van alle dag was hem vreemd. Nog steeds is er veel discussie over de vraag of en zo ja hoe lang hij lid was van de NSB. Na de oorlog werd hij lid van de PvdA alleen omdat hij Koos Vorrink zo’n aardige en indrukwekkende man vond. Je kunt hem zien zoals Clara Eggink hem beschrijft in haar boek “Leven met J.C. Bloem” uit 1977: “Hij was eigenlijk een idealist in die zin dat hij in een eeuwige “queeste” naar het volmaakte verwikkeld was, op zoek naar iets groters dan de dagelijksheid, zelfs in zijn ontmoeting met mensen.”

Hij huwde in 1926  met de  latere dichteres Clara Eggink (1906-1991). Zij was twintig jaar jonger en als haar wordt gevraagd waarom ze met Bloem was getrouwd, antwoordde ze: “Hij was de eerste man die me niet verveelde”. Zij kregen samen één zoon. Zoals Clara in haar boek beschrijft: ”ik geloof eigenlijk dat het kind voor hem vergelijkbaar was met een vers dat hij gemaakt had. Ook iets dat van hem alleen was, waarvan het “dasein” alleen voldoende was om hem voldoening te geven.”

Zij hadden een zeer intens huwelijk. Zoals zij zelf zegt: “Ik zou mijn toestand vóór Bloems dood eerder een betovering willen noemen en daarbij een vergeefse worsteling om onder die betovering uit te komen.” Zij scheidden in 1932. Clara geeft aan dat de oorzaak voor het grootste gedeelte is geweest is   dat hij iedere avond min of meer dronken was. ”De ellende van dronkenschap is onbereikbaarheid.” Zij had als jonge vrouw een behoefte aan iemand met wie je veel je gedachten kon uitwisselen. De bemoeienissen van haar schoonmoeder en schoonzus met hun kind en het feit dat Bloem haar kant niet koos waren de druppel die de emmer liet overlopen. Haar boek begint echter met deze regel: ”Eén ding staat voor mij als een paal boven water; wij hadden bij elkaar moeten blijven, J.C. Bloem en ik.” Zij zou altijd in de nabijheid van Bloem blijven leven.

Hij ontving drie prijzen:

1949 - Constantijn Huygens- prijs voor zijn gehele oeuvre
1952 - P.C. Hooft-prijs voor Avond
1965 - Prijs der Nederlandse Letteren voor zijn gehele oeuvre

In 2003 werd na overleg met de gemeente Steenwijkerland (waar Paasloo toe behoort) besloten een J.C. Bloempoëzieprijs in het leven te roepen. Een tweejaarlijkse prijs voor een beste tweede bundel, want met een tweede bundel bewijs je je als dichter, een eerste bundel kan een toevalstreffer zijn. De gemeente staat garant voor de prijs, groot € 2500,-.

Andere producten